نامزدی = وعده ازدواج = وعده نکاح

بر اساس قانون وعده ازدواج یا همان نامزدی ایجاد زوجیت نمی کند.

حتی اگر در مدت زمان نامزدی یا همان وعده نکاح تمام یا قسمتی از مهریه پرداخت شده باشد ایجاد زوجیت نمی کند.

هر یک از زن و مرد اگر در دوران نامزدی یا همان وعده نکاح از وصلت امتناع کند طرف دیگر نمی تواند هیچ وجه او را مجبور به ازدواج کند و یا از جهت امتناع از وصلت مطالبه خسارت نماید.

از نظر حقوقی می توان نامزدی را نوعی عقد جایز دانست که هر یک از طرفین می توانند هر وقت بخواهند آن را به هم بزنند حتی اگر ضمن یک عقد لازم درج شده باشد.

اگر یکی از طرفین نامزدی را بدون عذر موجه به هم بزند مرتکب تقصیر و سو استفاده از حق شده و در صورتی که به واسطه آن کار یعنی بر هم زدن نامزدی لطمه ای به آبرو و حیثیت و عواطف طرف دیگر وارد شود فردی که ضرر کرده است می تواند خسارت وارده بر خود را مطالبه کند.

مرجع قضایی برای رسیدگی به دعوای مطالبه خسارت ناشی از برهم زدن نامزدی ، دادگاه خانواده است .

در صورتی که برای برهم زدن نامزدی تعیین وجه التزام شود این کار بر خلاف نظم عمومی و اخلاق حسنه است و فاقد اعتبار می باشد.

چنانچه هر یک از زوجین قبل از عقد ازدواج طرف دیگر را به امور واهی از قبیل :

• داشتن تحصیلات عالی
• وضعیت مالی خاص
• موقعیت اجتماعی
• شغل و سمت خاص
• مجرد بودن

و یا مواردی از این قبیل طرف مقابل را فریب دهد و عقد بر مبنای هر یک از موارد گفته شده واقع شود که برای طرف مقابل مهم بوده است و در صورت نبودن آن وضعیت اقدام به انجام عقد نکاح نمی کرده است فردی که فریب داده است به حبس تعزیری از شش ماه تا دو سال محکوم می گردد .