خواستگاری در حقیقت یک نوع پیشنهاد به زن جهت آشنایی برای شروع یک رابطه که نتیجه آن عقد نکاح است می باشد .

بر اساس قانون موانعی جهت پیشنهاد خواستگاری از طرف مرد به زن وجود دارد

موانع خواستگاری را می توان به موانع دائمی و موانع موقت تقسیم کرد .

خواستگاری بر اساس قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران

از هر زنی که مانعی برای ازدواج نداشته باشد می توان خواستگاری کرد.

موانعی که جلوگیری می کند از خواستگاری از یک زن به دو بخش :

موانع دائمی

موانع موقت

تقسیم می شود .

موانع دائمی شامل :

 عبارتند از خویشاوندی های نسبی یا سببی ، که به اصطلاح حقوقی قرابت نسبی و قرابت سببی گفته می شود .

قرابت سببی که به واسطه عقد نکاح بین زن و مرد ایجاد می شود و بعد از عقد نکاح مادر زن به مرد محرم می شود .

قرابت نسبی به عنوان مثال خواهر و برادر

موانع موقت شامل :

ایام عده

ایام عده طلاق رجعی

ایام عده طلاق بائن

ایام عده وفات

زمان پوشیدن لباس احرام یعنی در زمانی که لباس احرام در تن زن است نمی شود از او خواستگاری کرد

خواستگاری از زن شوهردار ممنوع است

خواستگاری از دختری که به سن بلوغ نرسیده امکان پذیر نیست

سن بلوغ برای دختران ۱۳ سال شمسی است

دختری که به سن بلوغ نرسیده یعنی کمتر از ۱۳ سال شمسی دارد در صورتی می توان خواستگاری کرد که دختر را از ولی او خواستگاری نمود

ولی به چه کسی گفته می شود ، بر اساس قانون پدر و پدربزرگ ولی قهری هستند