حضانت فرزند طبق قانون

حضانت فرزند طبق قانون به معنی بزرگ کردن ؛ پرورش فرزند ؛ نگهداری و سرپرستی است.

فرزند زیر ۷ سال ؛ حضانت بر عهده مادر است.
فرزند بیش از ۷ سال ؛ سرپرستی بر عهده پدر است.
اگر فرزند نزد مادر باشد، پدر باید نفقه آن را بپردازد.

فرزند دختر

حضانت فرزند دختر از ۷ تا ۹ سالگی یعنی تا رسیدن به سن بلوغ شرعی با پدر است.

فرزند پسر

حضانت فرزند پسر نیز از ۷ تا ۱۵ سالگی یعنی تا رسیدن به سن بلوغ شرعی پسران به پدر تعلق دارد.

رسیدن طفل به سن بلوغ باعث برطرف شدن حق حضانت است بلوغ شرعی برای دختران ۹ سال تمام قمری و بلوغ شرعی برای پسران ۱۵ سال تمام قمری است که بعد از این سن فرزند تصمیم می گیرد با کدام یک از والدین خود زندگی کند.

البته تبصره ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی بیان می دارد در مورد دختر و پسر :

بعد از ۷ سالگی، اگر اختلافی بین والدین در حضانت فرزند پیش آید، دادگاه با در نظر گرفتن مصلحت طفل حکم صادر می کند. پس احتمال اینکه پس از ۷ سالگی هم فرزندان نزد مادر بمانند وجود دارد.